„Zbrodnia i kara” to bez wątpienia najwybitniejsze literackie studium psychiki zbrodniarza. Dostojewski nadzwyczaj wnikliwie obrazuje motywy popełnionej zbrodni, a także wewnętrzną walkę sprawcy z dręczącymi go wyrzutami sumienia.

Dlaczego nie powinniśmy popełniać zbrodni, nawet jeśli robimy to w „dobrym” celu i nie zostaniemy złapani? Ponieważ w ten sposób tracimy możliwość mówienia prawdy. A kłamstwo jest hydrą – gdy odetniesz jej jedną głowę, odrastają trzy nowe. Tą drogą człowiek szybko trafia do piekła. 

Dostojewski pokazuje, że nie jesteśmy w stanie skręcić struktury rzeczywistości bez ponoszenia konsekwencji, nawet jeśli wydaje się to racjonalnie możliwe.

Folwark Zwierzęcy jest ostrzeżeniem przed totalitaryzmem, systemem, który zawsze stanowi zagrożenie dla człowieka. Powieść przedstawia schemat, według którego dochodzi do powstania państwa totalitarnego. Najpierw rodzi się idea zawierająca wizję szczęśliwego życia, opartego na równości i sprawiedliwości. Idea ta potem zostaje opracowana w zwany program, w imię którego wywołuje się rewolucję. Po rewolucji, obaleniu dotychczasowych praw, wyodrębnia się warstwa przywódców i następują kolejne okresy błędów i wypaczeń. Rządzący zdobywają przywileje, pieniądze i zajmują powoli miejsce obalonej władzy. Obywatelom żyje się coraz trudniej, ale buntować się nie wolno – policja, terror, czystki służą umacnianiu władzy. Powstaje pojęcie wroga ludu, które pomaga usuwać ludzi niewygodnych. Nowa władza staje się autokratyczna, okrutna, nie liczy się z prawami człowieka. Środki masowego przekazu oszukują społeczeństwo. Rządzący gromadzą coraz większe zyski ze sprawowania władzy. Oszukuje się też sąsiadów, traktuje się ich wrogo, a nawiązywane stosunki są dowolnie zrywane. Na czele państwa stoi wódz, nieomylny, uwielbiany, czczony przez poetów. Wódz stoi ponad prawem i stosuje je do własnych potrzeb. Bezkarni są też jego współpracownicy. Społeczeństwo, coraz bardziej zastraszone, musi znosić wiele wyrzeczeń, bo gospodarka oparta na propagandowych kłamstwach funkcjonuje z roku na rok coraz gorzej.

George Orwell

Zwierzęta w ogrodzie patrzyły to na świnie, to na człowieka, potem znów na świnie i na człowieka, ale nikt już nie mógł się połapać, kto jest kim.

Jeden z najbardziej wpływowych ludzi Ameryki wskazuje, jak – kierując się wewnętrzną uczciwością, poszanowaniem innych, a przede wszystkim świadomością tego, co najważniejsze, a nie tego, co pilne – stworzyć synergię, oznaczającą zwielokrotnione efekty wspólnych działań. Wypracowanie owych siedmiu nawyków prowadzi do twórczych zmian wewnętrznych, kształtowania trwałych relacji z innymi, inspirującego przywództwa na poziomie osobistym, interpersonalnym i menedżerskim. Swoje tezy autor ilustruje barwnymi, wiarygodnymi przykładami zaczerpniętymi z własnych doświadczeń.